Ang hirap talaga pag hindi ka sanay sa isang lugar. Walang mapagkuwentuhan... walang makausap... walang mapagsabihan... walang mapagkatiwalaan.
Ilang beses ko ng dinanas ang ganitong sitwasyon... mula pa nung bata palipat-lipat na ako at ang pamilya ko sa iba't ibang lugar. I was born in Paranaque, raised in Las Pinas... brought up back in Paranaque... Matured in Manila and Quezon City and then now living here in Makati...
Nung mga unang beses akong nalilipat... parang wala lang... bata pa kasi ako noon... mas naging problema pa ako sa parents ko noon kesa ako ang mamroblema sa paglilipat. Pero habang tumatagal... narerealize ko na ang dulot ng laging naglilipat... naiiwan ko ang mga kaibigan ko... pag bago ka... kailangan mong magpakabibo para makilala ka... build up ng samahan sa mga kapit-bahay... makikisama... tapos... lilipat ulit... paulit-ulit na proseso... nakakapagod pero kailangang gawin.
Pero sa ngayon... iba na ang sitwasyon... salamat nalang at naging permanente na kami sa paranaque... pero ako naman ang hindi na muling namalagi...
2000 - I finally graduated from high-school... and yes, with flying colors... medyo geeky kasi ako nung high school eh... and that's why i decided na pag nagcollege na ako... babaguhin ko na ang buhay ko... i'll start to live life to the fullest. And actually i did... after long wait i was finally doing things that i only imagined way back in high school... got a circle of trusting friend... a loving best friend... and a special someone... pero, masyado akong naging masaya... masyadong mataas ang lipad ko, kaya... blag! Dahil sa isang di ko inaasahang pagkakataon... gumuho ang mundo ko... right there and then the inferior side of me took over... i have to go... i have to leave this treacherous place... after the second semester, i transferred school... walang pasabi... walang paalam... wala.
2001 - Tabula Rasa. Walang nangyari sa summer vacation ko, naubos sa pag-eenroll sa bagong eskwelahan at... pag-iisip... pagbura sa mga masasamang alaala, at pagsisimulang muli... Makalipas ang isang taon, dalawa, tatlo... muli na akong nakabangon... mga bagong kaibigan... mga bagong kakilala... sa tagal ng panahon nagawa kong mapatawad ang mga dating nagtraydor sakin... muli kaming naging magkaibigan... pero hanggang doon nalang... Ngunit dahil sa pagpapatawad na iyon... nagawa kong buksan muli ang sarili ko sa ibang tao... bagong buhay... bagong puso... bagong pagmamahal... pero... bagong pagkabigo... dahil sa kataksilan... masakit... hindi ko maipaliwanag... pero ang alam ko masakit...
2005 - Changement d'horizon. Ayoko muna... naisuko ko na ang lahat... kailangan ko na uling lumipat... iwan na ang dati... I decided to work...
2006 - i was exposed to the life of the dark... vampiric soul corrupted my body to live oppositely from being normal... i found solace... i found abode... finally... but then there are lots like me... and slowly... i found friends... individuals you could count on... people whom you could trust... love... and show the real you... but then again... for how long?... if they are your friends because they are someone who earned your trust, if they destroyed it... would it be the time for you to let them go... As for now... I don't have the answers... i am now lurking on the deepest and darkest part of this world and only one thing in hand... confusion... I needed help... but where could I go to...




